cerita saya dan pelangi

keindahan yang sementara

"pelangi itu muncul selepas hujan" .... menunjukkan kebahagiaan setelah hadapi kesusahan...

hujan menyuburkan tanah...  sejuk.. basah.... tapi manusia lama-lama leh jadi sakit.. demam

pelangi cantik... tapi sekejap...dan tak dapat lak sentuh... tak best

perumpamaan menggunakan hujan dan pelangi agak kurang umpphh....

apakah keindahan dan kebahagiaan yang berkekalan......  

saya rasa dah jumpa pelangi tu.... tapi sekejap je lah.

berikut adalah dialog antara saya dengan pelangi (konon)

saya:     pelangi... awak betul ke nak muncul?

pelangi:  ye lah.. tunggu pas hujan reda saya muncul.

saya:      ye ker?? aritu tak kuar pun.

pelangi: sebab matahari takde kut.. ke awak tengok waktu malam? Malam memang tak nampak la...

saya:      ok la... saya tunggu..

pastu hujan reda... saya dengan tak sabar ternanti-nanti di jendela

saya:     wahai pelangi indah... sembunyi kat mana tu...cepat la kuar!

pelangi: kejap.... dah nak start enjin ni

dingin hujan masih terasa... pelangi keluar memancarkan lapisan cahaya indah. Saya terpesona...  tapi 10 minit pastu... makin pudar...


saya:    eh...pelangi... mana kau? kejapnye

pelangi: dah lewat ni... saya kena balik dulu... de hal

saya:     tapi...

pelangi terus hilang tanpa sempat saya snap gambar dia. Pergi macam tu je


Itu lah cerita saya dengan pelangi. The End.